iyilik hali unutulabilir bir şey

İyi , hatta çok iyi olduğumuz onlarca zaman olmuştur. Aklımdaki her şeyi yapabildiğim , tırmanabildiğim, vücudumun gücü zihnime tamamen destek verdiği onlarca yıl. Rüya gibi. Antrenmanda sadece canım istedi diye veya aklıma geldi diye tek kol tek parmak barfiks çekebilmek mesela.  Mesela 15 km ilerideki arkadaşınıza koşarak gidip gelmeyi planlamak. 

Bu yılın sonunda 40 lı yaşları geride bırakıyor olacağım. Beden den daha çok düşünce yapısı da değişti. insanın zamanla beyni de değişiyor. Eskisi gibi mücadeleci veya maceracı olmadığımı anladım artık. Kimseye ve en önemlisi kendime bir şey ispatlamama gerek yok . 

Geçen sene 30 haftada fazla olmak üzere her hafta koştum . maksimum 55 km civarı normalde daha az. Konya yol yarışında 10 k yi 45 dakika altında geçtim. daha öncesinde Antalya da 45.59 ile bitirebildim.  Kolesterol ilacımı değiştirme mile birlikte bacak kaslarında yırtıklar oluştu. 3 ayda 3 kez yırttım. Hatta bir tanesini tırmanırken, basamağı kullanırken oldu. Belki 10 000 kez yaptığım hareket. Ama oldu. İşin tirajı komik yanı sebebini bulmam 3 ayımı aldı. 

pek çok kez anladığım gibi yeniden şu gerçeği keşfettim. Spor yapmak ve antrenman benim için bir  tercih değil, zorunluluk.